Europa, Blair deelt de snoep uit.
De Britse premier, Tony Blair, heeft gisteren nieuwe voorstellen gedaan over de meerjarenbegroting 2007-2013, waarover hij vandaag en morgen, op een Europese top in Brussel, een akkoord moet rondkrijgen.
Hier volgt een uitgebreide samenvatting en persoonlijke mening over
De eerste voorstellen van Blair, van 5 december voorzagen slechts 846,75 miljard euro in vastleggingen over de periode 2007-2013. Ook het herwerkte voorstel van premier Blair, van 14 december 2005 kan niet door de beugel. Het nieuwe voorstel verschilt nauwelijks van het voorstel van 5 december. Op 1 week tijd, en ondanks massaal protest van heel wat lidstaten, de Europese Commissie en het Europees Parlement blijkt Blair slechts bereid 2,3 miljard euro extra te spenderen bovenop zijn eerder voorgelegde ontoereikende voorstel van 846,75 miljard euro. Er wordt niets aan de Britse korting (“rebate”) veranderd. En de discriminatie ten aanzien van de nieuwe lidstaten blijft bestaan. De voorstellen blijven een heuse grabbelton waaruit geen ernstige politieke visie op de middellange termijn kan gedestilleerd worden.
Een meerjarenbegroting zou het becijferde voorstel van een politieke visie op de toekomst moeten zijn en zou de uitdagingen op de middellange termijn financieel mogelijk moeten maken.
Het is toch duidelijk: gelet op de uitbreiding en de uitdagingen voor de Europese Unie met betrekking tot duurzame ontwikkeling moet er de komende jaren gestreefd worden naar een ambitieuzere begroting zoals bedoeld in de doelstellingen van de Europese Raden van Gotenburg en Lissabon, teneinde
- in een uitgebreide Unie tot sociaal-economische cohesie te komen,
- het landbouwbeleid om te vormen tot beleid inzake plattelandsontwikkeling,
- de klimaatverandering te bestrijden en het verlies aan biodiversiteit tot staan te brengen,
- culturele diversiteit te beschermen en te vergroten,
- respect voor mensenrechten en fundamentele vrijheden binnen en buiten de EU te bevorderen,
- conflicten te voorkomen en een betrouwbare partner te zijn in de betrekkingen met derde landen, en
- zich in te blijven zetten voor de verwezenlijking van de millenniumdoelstellingen voor ontwikkeling.
Ikzelf zou de voorstellen van de Commissie Prodi steunen, die resulteren in een budgettair kader dat gemiddeld 1,26% van het EU-BNI in vastleggingen en 1,14% in betalingen bedraagt. Deze voorstellen vormen een goed uitgangspunt en maken een gedegen analyse mogelijk van het gedurende de komende jaren te voeren beleid en van de financiële middelen die volgens de Commissie voor de uitvoering daarvan nodig zijn.
De voorstellen die nu door Blair worden voorgelegd vertegenwoordigen hoop en al 1,03 % van het BNI-EU25. Het is een daling met 2,84 procent in vergelijking met het pakket dat de Luxemburgse premier Juncker in juni 2005 op tafel legde. En het Europees Parlement pleitte in juni 2005 nog voor een bedrag van 974,83 miljard euro in vastleggingen of 1,18 procent van het BNI-EU25.
Daarom roep ik premier Guy Verhofstadt dan ook op gebruik te maken van zijn vetorecht ten aanzien van deze minderwaardige oefening. Het debat dat op woensdag 14 december plaatsvond in het EP toont duidelijk aan dat het Europees Parlement geen genoegen zal nemen met een slecht akkoord. Commissievoorzitter Barroso en premier Verhofstadt mogen zich in hun verzet gesterkt weten door een overweldigende meerderheid in het EP.
Beter geen deal dan een slechte deal!
Het is gewoonweg oneerlijk een meerjarenbegroting te aanvaarden van nauwelijks 1,03 procent van het BNI wetende dat de Raad en het Europees Parlement een begroting overeenkwamen van 1,09 procent van het BNI van de EU25.
Laat ons het debat eerlijk voeren: het plafond van de eigen middelen was in de periode 1993-1999 (voor de EU-15) opgetrokken tot 1,24% van het EU-BNI voor betalingskredieten en 1,31% voor vastleggingskredieten, en is sindsdien ondanks de uitbreiding ongewijzigd gebleven.
Laat ons het debat eerlijk voeren: de EU is niet de geldmoloch zoals vaak voorgesteld. De hoogte van de EU-begroting bedraagt op dit moment minder dan 2,5%, dus slechts één veertigste van alle samengetelde publieke uitgaven in de Unie, in vergelijking met gemiddeld 47% van EU-BNI voor de totale publieke uitgaven.
Laat ons dus kiezen voor een ambitieus Europa. Een Europa van staatslieden, niet van kooplui.
